Na een heerlijk ontbijt op ons dakterras (verzorgd door Samira die hier elke ochtend stipt om 9:00 is) hebben we dezelfde routine als gisteren gevolgd. Ingrid en Yente zijn nog op souvenir jacht geweest, ik heb hard gewerkt aan mijn boek en Joost en Ivo zijn druk bezig geweest met ‘gamen’.
We worden overigens langzaam voorbereid op onze terugkeer naar het ‘normale’ leven. De handdoekjes in de keuken zijn van de Hema, het bestek is van Ikea en in de stad lopen meer westerse toeristen dan ik de afgelopen twee weken bij elkaar heb gezien.
’s middags zijn we weer naar het strand geweest. De zon scheen volop en de enige manier om het te overleven was om de zee in te gaan. Lekker hoor.
Ons galgenmaal hebben we gehad in een leuk Italiaans restaurant (Geen pizzeria.) Dit was het restaurant wat we de eerste avond probeerden te vinden. Niet echt Marokkaans maar we hadden er allemaal veel zin in.
Ik heb mijn boek overigens uit!
En dan is het allemaal echt bijna voorbij. Morgen nog een lange dag voor de boeg. We vetrekken om een uur of elf naar Marrakech (ongeveer 200 Km). We vliegen pas om 17:30 dus we kunnen het rustig aan doen. Met 2 uur tijdsverschil zijn we tegen middernacht in Dusseldorf/Weeze.
Dan nog 1,5 uur naar Gouda en heel lang (na)dromen over een fantastische vakantie.
Het was leuk, het was geweldig, het was allemachtig prachtig!
‘s Ochtends hebben we weer wat geshopt en bij de shop van Wisam (onze huismeerster) een magic box voor Yente gekocht. Joost en Ivo hadden deze al in Fez gekregen. Een Magic Box is alleen te openen door de eigenaar die is ingewijd in het grote geheim!
Het blijkt dat de vele hout souvenirs uit deze streek komen. Het is werkelijk niet te geloven hoeveel winkeltjes (in alle steden) hetzelfde assortiment hebben.
‘s Middags hebben we uitgebreid geluncht bij Ocean Vagabond (een hotspot aan het strand). De Lanjouw beachboys and girls moesten hier natuurlijk wel heen om een echte hamburger te eten. Naast deze strandtent staan alle kamelen en paarden voor ritjes op het strand.
Na de lunch is Yente dan ook lekker gaan paardrijden.
Vandaag hebben we veel verschillende weersomstandigheden gehad. Zon, enkele spatjes regen, blauwe lucht, volledig bewolkt en complete mist. Foto’s maken was moeilijk vandaag. Toch was het lekker op het strand en heb ik hard ‘gewerkt’ aan mijn boek.
’s Avonds hebben we op ons dakterras geborreld en gesnacked. (door de late lunch geen zin meer om uitgebreid te eten) Heerlijk hoor, Frans kaasje, le pain et le vin…..Marokkaanse klanken van de cd winkel tegenover ons complementeren het. Het is prima uit te houden.
Morgen laatste dag….
We zijn gearriveerd in ons nieuwe huis. Precies om 12:00 bij de stadspoort werden we opgehaald door Wisam, de huismeester. Het is een prachtig huis (zie website) helemaal voor ons alleen. Ingrid heeft ook dit weer fantastisch uitgezocht. Alle accommodaties waren super! en werkelijk nergens is er wat fout gegaan met de reservering, het gaat allemaal heel soepeltjes. Ik kan Ingrids travel agency van harte aanbevelen.
De zon schijnt overigens weer en het is lekker warm (30+) en wat doe je dan ? Dan ga je de stad in natuurlijk. We hebben ’s middags lekker door Essaouira gestruind. Het is een erg leuke plaats. De meest toeristische ook, maar erg leuk om alles te bekijken. Verder geen opdringerige gidsen hier, de verkopers houden zich ook aardig in, kortom het is hier relaxed. De haven was ook erg leuk, vissen in alle soorten en maten werden verkocht en er was volop bedrijvigheid. We kwamen ogen te kort.
Morgen gaan we naar het strand.
Vandaag weer een rustig dagje gehad. De zon gaat nog steeds schuil achter de wolken maar dat vinden we eigenlijk wel fijn. Het is warm genoeg en we hebben besloten om bij het zwembad te blijven daar dit ons laatste dag hier is en ons volgende huisje midden in de medina van Essaouira ligt en geen zwembad heeft. Ingrid heeft haar boek uit!
Ivo en Yente zijn druk in de weer geweest met de schildpadden die hier rondscharrelen.
‘s avonds waren we van plan om in de Medina te gaan eten. We waren hier nog niet geweest en het viel dan ook niet mee om het restaurant te vinden wat we op het oog hadden. De medina was hier net zo druk als we eerder hadden gezien in Marrakech en Fes. Ondertussen werd het donkerder en donkerder en begon het een beetje te rommelen. We hadden gelukkig net onze auto bereikt voordat het onweer losbarstte. Maar ja we hadden nog een lege maag, wat nu? Langs de weg aan zee vonden we gelukkig nog een soort van pizzeria en hier konden we nog terecht.
De klok is afgelopen nacht een uur teruggezet, er is nu 2 uur tijdverschil met Nederland.
De ramadan begint donderdag de 12e en deze terugdraai actie heeft daar alles mee te maken.
Het schijnt dat volgende week om deze tijd het hier een stuk rustiger is, alle vakantie vierende Marokkanen gaan naar huis.
Morgen verhuizen we naar ons laatste onderkomen, wat gaat de tijd toch snel.
De dag start met een lekker ontbijt. Zoals altijd de standaard ‘ pannenkoekjes’ Jus d’orange, koffie en 2 soorten jam. Maar wat het bijzonder maakt is dat we een omelet krijgen, een zeer welkome afwisseling.
In tegenstelling tot gisteren waait het niet, maar wat opmerkelijker is de zon schijnt ook niet.
Eerst hebben we de omgeving verkend. Al gauw vonden we wat we hoopten; geiten in de boom!
We hadden hiervan al vaak foto’s gezien maar als je het zo maar langs de kant van de weg ziet is het een merkwaardig gezicht. De geiten eten de bessen in de Argania boom. Uit de pitten van deze bessen wordt olie gemaakt welke niet alleen in de keuken wordt gebruikt maar ook als een waardevol medicijn voor diverse kwalen wordt gezien.
Het ontbreken van de zon weerhield ons niet om naar het strand te gaan. Een prima back to basics strand hadden we zo gevonden. Het was warm genoeg om lekker te liggen en Yente’s kado ‘ sandshapers’ uit te proberen. Het strand werd bevolkt door Marokkaanse families, de man in een moderne sport/zwem broek en de vrouw in jurk/burka. Het vermaak voor de Marokkanen op het strand bestond naast de standaard strand bezigheden als voetbal, kuilen graven etc. uit ritjes op een kameel of paard.
Het was een lekker lui dagje en later in de middag hadden we zelfs een bleek zonnetje.
’s Avonds zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje. Direct na onze onverharde “oprijlaan” van een km of 3 zagen we een restaurant met de naam “Le Km 8”. Aan de buitenkant kan je hier onmogelijk zien wat er zich binnen afspeelt en de naam gaf al evenmin een indicatie. Ingrid is even binnen gaan kijken en kwam enthousiast terug.
We kregen het laatste tafeltje alles was al gereserveerd. Na een minuut of 10 begon het te regenen en we mochten naar binnen voor een overdekte tafel. Het voorgerecht kwam al gauw en het was heerlijk. Het was duidelijk we waren in een uitstekend (Frans) restaurantje beland. Ondertussen werden meer tafels naar binnen verhuisd en werd het lekker druk. We hebben een hele gezellige avond gehad en meer dan lekker gegeten.
En weer is het feest. Vandaag zijn we richting de kust vertokken, in de auto werd er uit volle borst voor me gezongen en volgens goed Marokkaans gebruik heb ik e.e.a. ondersteund met luid getoeter. Ons nieuwe onderkomen ligt 15 minuten onder het bekende Essaouira. De 300 km hebben we in 4 uur afgelegd en we vinden ons nieuwe verblijf direct. De laatste 15 km zagen we de temperatuur steeds iets afnemen. Bij aankomst staat er 26 C op de thermometer in de auto. Er staat ook een flinke wind waar deze kust ook bekend om staat. Al met al een ander klimaat dan dat we de afgelopen 2 weken hebben gehad. Ons nieuwe onderkomen is een kleinschalig complex met voornamelijk Franse gasten. De gastvrouw zelf is ook Frans. Het ziet er allemaal gezellig uit en alles is volgens onze Europese normen pico bello in orde.
We hebben lekker in de zon gelegen en zijn verder gegaan in ons boek. De relax week is immers begonnen! Joost, Ivo en Yente waren geïnspireerd door de burka en hadden op deze manier een donkere plek om te “gamen/ DS’en “.
’s Avonds hebben we hier ook prima gegeten.
Alles ok. Alleen geen internet beschikbaar.
Vannacht hadden we een ietwat luidruchtige kamer. We zitten in een prachtige oude boerderij/ksar welke op ecologische wijze wordt gerund.
Helaas is de boktor bestand tegen de vriendelijke ecologische behandelingen en knaagt derhalve vrolijk verder. Wat een herrie kunnen die beestjes maken! De eigenaar heeft zijn ecologisch beginsel al laten varen en van de winter wordt alles geïmpregneerd met een spulletje welke ook gebruikt wordt voor de telefoonpalen en die staan er over driehonderd jaar nog.
We hebben een nieuwe kamer en hopen dat dat beter gaat. Er is geen airco dus geknaag of niet het is wat lastig om de slaap te vatten. Met de deur en ramen open zou wel schelen maar er kruipen en vliegen hier wat beestjes die wat groter van omvang zijn dan we gewend zijn (incl. schorpioenen) en dat slaapt ook niet rustig.
Vanochtend zijn we naar een markt geweest in El Attaoui. Wat een drukte! De gemiddelde Koninginnedag-rommelmarkt is er niets bij, wat een reut/meuk/rommel… Blijft merkwaardig als er op de parkeerplaats meer ezels en paard en wagen staan dan normale auto’s.
Na een klein halfuurtje zijn we vertrokken richting de watervallen van Ouzoud. We waren al gewaarschuwd dat het nu erg druk is en dat klopt! Maar voor ons was het geen probleem. De toeristen waren namelijk Marokkaans en als enige Europeaan loop je toch anders in de massa. De Waterval was prachtig (110 meter hoog).
Met een lange trap zijn we helemaal afgedaald en halverwege kwamen we na veel winkeltjes en “ restaurantjes” met Tajines langs wilde apen.
Van Paul en Renate die we gisteren hadden ontmoet hadden we al gehoord over de rivier (de bron van de waterval) waar je leuk langs kan wandelen. Na ons waterval bezoek zijn we eerst even gaan kijken bij de camping “ Zebra” van Paul en Renate. 4 jaar geleden nog een stuk weiland en nu een volwaardige camping met een aantal gastenverblijven. Het is een knap stukje werk.
De rivier konden we vinden door een een onverharde weg te volgen (geen enkel bordje) en na enkele minuten hadden we de parkeerplaats bereikt. Wederom alleen ‘ locals’, dit moet je weten anders kom je er niet. We hebben een leuke wandeling gemaakt naar de bron van de waterval en langs de “andere kant” weer terug. Ik had een bruggetje gezien dus dat moest goed komen….Tja het pad werd wel erg onbegaanbaar en het bruggetje was nog niet in zicht. Gelukkig zagen we al gauw een plaats waar we de rivier wadend tot onze knieën door het water konden oversteken. Marokkaanse families waren onder de indruk…
Om een uur of vijf waren we weer terug in onze Ksar en hebben het rustig aan gedaan met een lekker biertje/wijntje etc.
Morgen vertrekken we naar de kust bij Essaouira waar we de laatste week gaan doorbrengen. Het is ongeveer 300 Km maar de temperatuur is er als ik het goed begrijp ‘ slechts’ 25 C. Dat is wat je noemt afkicken. Wel lekker….
Vandaag was het feest! Yente is 10 jaar geworden. Allemaal heel erg bedankt voor alle berichtjes en felicitaties. Op het dakterras hebben we haar toegezongen en cadeautjes gegeven.
Bij het ontbijt kreeg ze speciaal op haar verzoek twee heerlijke eieren. De dag begon goed!
Daarna was het weer pakken en klaarmaken voor onze tocht naar de volgende bestemming.
hiervoor moesten we het Hoge Atlas gebergte oversteken, 120 km bergweg! En niet zo maar bergweg maar hele stukken zelfs niet geasfalteerd langs steile afgronden. Het was een mooie route en ik denk dat we niet meer dan 10 auto’s zijn tegen gekomen.
Om half drie waren we in ons nieuw onderkomen in Demnate. We blijven hier twee nachten. Onderweg hadden we gepland om een natuurlijke brug te gaan zien en een plaats met echte Dinosaurus sporen. De brug hebben we gezien maar de dino sporen hebben we gemist. Inmiddels weten we waar het is en gaan misschien morgen nog even kijken.
Voor Yente was er in ons nieuwe onderkomen een grote verjaardagstaart, compleet met haar naam en 10 kaarsjes.
‘s Avonds hier lekker gegeten en leuk gekletst met een Nederlands stel welke al sinds een aantal jaren een camping/auberge in Ouzoud runnen.
Morgen gaan we naar de waterval bij Ouzoud.
Zoals gepland zijn we vandaag vroeg opgestaan om nog voor de ergste hitte Ait Ben Haddou te bekijken. We waren er om 10:00 uur en het was nog erg rustig. Toch waren de “ Holland?”, “ alles goed” en “ prachtig allemachtig” opmerkingen van de verkopers volop aanwezig. Het is duidelijk hier komen veel toeristen. We konden de rivier, die droog stond, gemakkelijk oversteken en stonden na het betalen van entree binnen in deze oude kasbah. Direct werden we door een jongetje die zich als gids voor deed een deur binnen geloodst welke na vele traptreden leidde tot een doodlopend torentje. Na dezelfde weg weer terug te gaan hadden we de juiste weg naar boven snel gevonden, een volgende “gids” had zich al weer aangediend. Zonder wat te melden lopen ze voor je uit de trap op die maar 1 richting kent. De top was na wat transpizweten (volgens Ivo) snel bereikt, een mooi overzicht was de beloning. De kasbah zelf vond ik erg tegenvallen. Had niet de indruk dat hier nog werd geleefd het zag er allemaal wat verlaten uit.
Na een klein uurtje hadden we het gezien en gingen we op zoek naar onze volgende bestemming; Oase Fint. Het viel niet mee om te vinden en na wat heen en weer gecross maar aan een agent de weg gevraagd.
“First a gauche “ was zijn aanwijzing. Je begrijpt bij elke steeg hadden we zoiets van zou dit de eerste zijn? Maar na een km of 5 zagen we zowaar een weg naar links met een bordje “ Fint”.
Maar na een km of 10 over een onverharde weg sloeg toch de twijfel weer toe. Het zag er allemaal wel heel erg kaal uit. Ver van een oase zoals we dachten te gaan bezoeken. Net toen we dachten om maar terug te gaan zagen we het bordje “Oase Fint”. Na nog een aantal kilometers gehobbel moesten we een riviertje oversteken met de auto. Op nog geen 50 meter afstand waren een aantal vrouwen druk bezig met de was! Een uniek tafereel en Ingrid maakte natuurlijk direct een foto.
Er werd wat woest gebaard en ik had de indruk dat dit geen Marokkaanse welkomst ceremonie was. Ons weggetje ging verder en een man begon achter ons aan te rennen. Wat hij precies wilde was me niet duidelijk dus we reden maar door. Hij heeft minstens 3 km achter ons aan gerend. Uiteindelijk konden we niet verder en hoewel we een eind van de bewoonde wereld waren zagen we een bordje naar een café restaurant met terras. De omgeving was meer dan prachtig. Bij het uitstappen stond onze vriend direct naast ons. Hij wilde ons wel naar het cafe met terras brengen.
Eerst moesten we lopend nog 2 riviertjes over en ook hier stonden vrouwen de was te doen.
Daar liepen we dan met een berber jongen/man, het was werkelijk prachtig en het leek net of we naar een live documentaire keken. In een prachtig nieuw cafe met overweldigend uitzicht hebben we een cola gedronken. Ook hier was iedereen weer uitermate vriendelijk. Er is werkelijk geen moment in onze vakantie geweest dat we ons bedreigd hebben gevoeld. De Fint Oase is volgens ingrid het mooiste plekje tot nu toe.
Om een uur of 3 waren we weer ‘ thuis’ en hebben weer lekker relaxed bij het zwembad.
En met Joost is het weer helemaal ok!
